Το Πεπρωμένο της Ανθρωπότητας
Αυτές οι λίγες σκέψεις μπορεί να χρησιμεύσουν για να αναζωογονήσουν αυτή την Επίκληση στις διάνοιές σας και να πάρει μια νέα και ζωντανή σημασία. Συσχετίζεται μοναδικά με όλες τις αληθινές και αρχαίες πίστεις. Αποτελεί ελπίδα για το μέλλον και έχει αξία για το παρόν και πρακτική σπουδαιότητα. Δεν είναι ασαφής ή νεφελώδης. Δίνει φωνή στις βασικές ανάγκες της ανθρωπότητας σήμερα – την ανάγκη για φως και αγάπη, για κατανόηση της θείας θέλησης και για το τέλος του κακού. Λέει θριαμβευτικά: "Είθε το φως να κατέλθει στη γη. Είθε ο Χριστός να γυρίσει στη Γη. Είθε ο σκοπός να καθοδηγεί τις μικρές θελήσεις των ανθρώπων. Είθε το Σχέδιο. . .να σφραγίσει την πύλη του κακού." Μετά αποκορυφώνεται με τα λόγια:
"Το Φως , η Αγάπη και η Δύναμη ας αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη Γη." Πάντα η έμφαση αποδίδεται στον τόπο της εμφάνισης και της εκδήλωσης: τη Γη.
Ήδη θα έχετε σημειώσει – καθώς έχετε μελετήσει την Επίκληση – μια στενή σχέση μεταξύ της πρώτης στροφής και της τελικής. Το πεπρωμένο της ανθρωπότητας είναι να γίνει προέκταση της διάνοιας του Θεού, εκφράζοντας έτσι ενεργό νοημοσύνη, παρακινούμενη από την αγάπη και εκπληρωνόμενη με θέληση. Εκείνος ο καιρός δεν έχει έρθει ακόμα, αλλά εάν ο ανθρώπινος συγχρονισμός είναι σωστός και η ορθή επιθυμία αρκετά ισχυρή, για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία αυτό το πεπρωμένο μπορεί να αναγνωριστεί δημόσια και οι άνθρωποι μπορούν να οδηγηθούν όλο και περισσότερο εθελοντικά σε μια δραστηριότητα που συνιστά το ιδιαίτερο πεπρωμένο τους. Αυτός πάλι αποτελεί έναν από τους αρχικούς στόχους της Επίκλησης. Η σταθερή χρήση της θα προκαλέσει μια περιεκτική θέαση της πνευματικής ανάπτυξης και θα προσδώσει σύνθεση στην ανθρώπινη σκέψη, κάτι που έχει λείψει έως τώρα. Καθώς "το φως θα φωτίσει τις διάνοιες των ανθρώπων," το θείο Σχέδιο θα γίνει ευρύτερα αισθητό και η θέληση-για-το-καλό θα γίνει ευρύτερα αντικείμενο επιδίωξης και επίκλησης.
Αυτή η μεγάλη επικλητική κραυγή είναι μια τριπλή κραυγή. Είναι η κραυγή για να ριχτεί φως επάνω στον δρόμο και για εισροή φωτός στα σκοτεινά μέρη της γης. Είναι επίσης μια κραυγή για περισσότερη αγάπη στον κόσμο, όπως εκφράζεται από τους ανθρώπους καλής θέλησης και ανθρωπιστικής νοοτροπίας. Είναι τελικά η ενορατική δέηση των ζηλωτών και των μαθητών στον κόσμο για την έκφραση της Θέλησης του Θεού. Αυτή η επίκληση αφορά ολόκληρη τη μέση ενστικτώδη ανθρωπότητα, τους άνδρες και τις γυναίκες καλής θέλησης και τους μαθητές του κόσμου, καθώς συνδυάζει το ένστικτο, τη νοημοσύνη και την ενόραση. Όλα συνυπάρχουν στη Μεγάλη Επίκληση. Έχετε επίσης συνεχώς στο νου σας αυτή τη βασική μίξη, που βρίσκει τώρα εκπεφρασμένη έκφραση, και πάρτε θάρρος από τη μαζική προσέγγιση στην πηγή πάσης ζωής, αγάπης και φωτός. Τίποτα δεν μπορεί να αντισταθεί στην ενωμένη απαίτηση των ανθρώπων παντού, στις διαβαθμισμένες και συντεταγμένες γραμμές τους.
Η μνημειώδης σημασία αυτής της παρουσίασης μιας κοσμικής, πλανητικής και ατομικής άσκησης ευθυγράμμισης, προσευχής ή επίκλησης, είναι ό,τι παρέχει, ως αποτέλεσμα της ορθής χρήσης της, μία πνευματική εισροή στην ίδια την καρδιά της ανθρωπότητας από τις ύψιστες πηγές.
Η μοναδικότητα της Επίκλησης συνίσταται στο γεγονός ότι είναι, στην πραγματικότητα, μια μεγάλη μέθοδος ολοκλήρωσης. Συνδέει τον Πατέρα, τον Χριστό και την ανθρωπότητα σε μια μεγάλη σχέση. Ο Χριστός υπογράμμισε πάντα την Πατρότητα του Θεού και αντικατέστησε με Αυτόν το σκληρό, ζηλότυπο, φυλετικό Ιεχωβά. Στο 17ο κεφάλαιο του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου (που είναι μια ακόμη από τις κύριες πνευματικές δηλώσεις του κόσμου), ο Χριστός υπογράμμισε τη σχέση της Χριστικής συνείδησης με τη συνείδηση καθαυτής της Θεότητας. Συνέδεσε την έννοια του Πνεύματος με τον πλήρως αναπτυγμένο εμποτισμένο από την ψυχή άνθρωπο. Και τον Πατέρα με την υποκείμενη ενότητα που υπάρχει μεταξύ όλων των όντων όλων των μορφών. Η Μεγάλη Επίκληση αφορά τη θέληση του Πατέρα, την αγάπη της πνευματικής Ιεραρχίας και την υπηρεσία της Ανθρωπότητας σε ένα μεγάλο τρίγωνο ενεργειών. Αυτό το τρίγωνο θα φέρει δύο σημαντικά αποτελέσματα: το "σφράγισμα της πύλης του κακού" και την εκπλήρωση μέσω της δύναμης του Θεού του Σχεδίου της Αγάπης και του Φωτός, που εξαπολύεται στη Γη μέσω της Επίκλησης.
Αυτή η Επίκληση είναι επίσης μοναδική υπό την έννοια ότι επικαλείται και τις τρεις θείες όψεις ταυτόχρονα.
Κανένας δε μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή την Επίκληση ή προσευχή για φως και αγάπη χωρίς να προκαλέσει ισχυρές αλλαγές στη στάση και την πρόθεση της ζωής του. Ο χαρακτήρας και οι στόχοι του θα αλλάξουν και η ζωή που θα αλλάξει έτσι θα γίνει πνευματικά χρήσιμη. "Όπως ο άνθρωπος σκέφτεται στην καρδιά του, έτσι είναι". Αυτός είναι ένας βασικός νόμος στη φύση. Η σταθερή στροφή του νου στην ανάγκη για φως και η προοπτική της φώτισης δεν μπορούν και δεν θα είναι ποτέ άκαρπες.
Η πνευματική Ιεραρχία του πλανήτη φροντίζει η ανθρωπότητα συνολικά, να ωφελείται από την πνευματική ευκαιρία. Είναι μια ευκαιρία που παρουσιάζεται σήμερα με όσο ποτέ πιεστικό τρόπο. Η Μεγάλη Επίκληση μας έχει δοθεί αυτή τη στιγμή της ευκαιρίας προς χρήση μας σε συνεργασία με Εκείνους που τη χρησιμοποιούν εξ ονόματος της ανθρωπότητας.
Η Επίκληση δεν ανήκει σε κάποιο άτομο ή κάποια ομάδα. Ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι καλής θέλησης σε όλο τον κόσμο τη χρησιμοποιούν κάθε ημέρα.
Η αποκορύφωση σε αυτή τη συνεχή επικλητική δέηση έρχεται την ημέρα της Πανσελήνου του Ιουνίου. (Αυτή είναι η Πανσέληνος των Διδύμων που εμφανίζεται μερικές φορές το Μάιο. Ο χρόνος της Πανσελήνου αναγνωρίζεται σε όλο τον κόσμο και δεν επηρεάζεται από τις ημερολογιακές διαφορές).
Εκείνη την ημέρα γίνεται μια ταυτόχρονη και παγκόσμια εκφώνηση της Επίκλησης ως μεγάλη επικλητική δέηση εξ ονόματος όλης της ανθρωπότητας.
Η Εορτή του Ιουνίου αφιερώνεται στο Χριστό και δίνει έμφαση στη σχέση του με την ανθρωπότητα, ενώ στην πραγματικότητα καλύπτει τρεις ολόκληρες ημέρες, που η κάθε μια έχει μια διαφορετική τονική σκέψη:
-
Την τονική σκέψη της Αγάπης υπό την Ιεραρχική έννοιά της – ελεύθερη από συναίσθημα, συγκίνηση και έμφαση στην προσωπικότητα – μια αγάπη που θυσιάζει και καταλαβαίνει, που ενεργεί με δύναμη και απόφαση και εργάζεται εξ ονόματος του συνόλου και όχι προς όφελος κάποιας ομάδας ή ατόμου.
-
Την τονική σκέψη της Ανάστασης, που υπογραμμίζει τη ζωντάνια, του ζώντα Χριστό και "την περισσή και άφθονη ζωή" που κατέστησε εφικτή ο πόλεμος που εξανάγκασε στην επιστροφή στις πραγματικές αξίες.
-
Την τονική σκέψη της Επαφής, μιας στενότερης σχέσης μεταξύ του Χριστού και του λαού Του, μεταξύ της Ιεραρχίας και της ανθρωπότητας.
Η λέξεις "τονική σκέψη" έχουν επιλεγεί σκόπιμα και δηλώνουν τον ήχο που προηγήθηκε κάθε σημαντικής εισροής κατά την Εορτή του Μαΐου, αυτές οι ενέργειες θα απελευθερωθούν σε μια ιερή τελετή την κάθε μια από τις τρεις ημέρες. Σε κάθε τελετή ο Χριστός εκφωνεί την Επίκληση μόνος, και έπειτα η ενωμένη Ιεραρχία επαναλαμβάνει τη στροφή, επικαλούμενη το φως, την αγάπη και τη θέληση-για-το-καλό (μία κάθε μια από τις τρεις ημέρες). Το αποτέλεσμα αυτών των ιερών τριών ημερών επίκλησης ακολουθείται από μι αημέρα κορύφωσης όπου η Ιεραρχία ενωμένη, και οδηγούμενη από το Χριστό, προφέρει ολόκληρη την Επίκληση, και κάθε στροφή, με την κατάλληλη τονική της, ηχείται και πάλι ομόφωνα.
Το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη ας αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη Γη.
|
