Οι Άθλοι του Ηρακλή
Ο Ζωδιακός
Ο Προεστός κοίταξε τους υιούς των ανθρώπων που είναι υιοί του Θεού. Είδε το φως τους και το σημείο που στέκονταν στο Δρόμο ο οποίος οδηγεί πίσω στην Καρδιά του Θεού. Ο Δρόμος διατρέχει κυκλικά τις δώδεκα μεγάλες Πύλες και κύκλο με κύκλο οι Πύλες ανοίγουν και οι Πύλες κλείνουν. Οι Υιοί του Θεού που είναι υιοί των ανθρώπων, προχωρούν.
Αμυδρό είναι το φως στην αρχή. Ιδιοτελής η τάση της ανθρώπινης έφεσης και σκοτεινές οι επακόλουθες πράξεις. Αργά μαθαίνουν οι άνθρωποι και μαθαίνοντας περνούν και ξαναπερνούν από τις στήλες των Πυλών. Δύσκολη είναι η κατανόηση, αλλά στις Αίθουσες της Πειθαρχίας που βρίσκονται σε κάθε τμήμα της κυκλικής κοσμικής τροχιάς, συλλαμβάνεται αργά η αλήθεια· μαθαίνεται το αναγκαίο μάθημα· η φύση εξαγνίζεται και διδάσκεται μέχρι να ιδωθεί ο Σταυρός – ο σταθερός κι αναμένων Σταυρός που σταυρώνει τους υιούς των ανθρώπων, απλωμένος στους Σταυρούς εκείνων που υπηρετούν και σώζουν.
Από τη μάζα των ανθρώπων πρόβαλε ένας άνθρωπος στις αρχαίες μέρες και τον είδε το παρατηρητικό μάτι του μεγάλου Προεστού που αιώνια προΐσταται στην Αίθουσα Συμβουλίου του Κυρίου. Στράφηκε στο διπλανό του και είπε: “Ποια είναι αυτή η ψυχή στο Δρόμο της ζωής, της οποίας το φως φαίνεται αμυδρά;”
Γρήγορα ήρθε η απάντηση: “Είναι η ψυχή η οποία στο Δρόμο της ζωής δοκιμάζεται κι αναζητεί το καθαρό φως που λάμπει από τον Υψηλό Τόπο”.
“Ας προχωρήσει στο δρόμο του, αλλά παρακολούθησε τα βήματά του.”
Οι αιώνες που περνούν γοργά διέτρεξαν την τροχιά τους. Ο μεγάλος τροχός γύρισε και γυρίζοντας έφερε την αναζητούσα ψυχή στο Δρόμο. Αργότερα ήρθε η μέρα που ο Προεστός μέσα στην Αίθουσα Συμβουλίου του Κυρίου τράβηξε πάλι στον κύκλο της ακτινοβόλου ζωής του την αναζητούσα ψυχή.
“Ποια είναι η ψυχή πάνω στο Δρόμο της μεγάλης προσπάθειας, της οποίας η ακτινοβολία λάμπει αμυδρά;” Η απάντηση ήρθε: “Μια ψυχή που αναζητεί το φως της κατανόησης, μια αγωνιζόμενη ψυχή”.
“Πες του από μέρους μου να στραφεί στον άλλο δρόμο κι έπειτα να διανύσει τον κύκλο. Τότε θα βρει εκείνο που αναζητεί. Παρακολούθησε τα βήματά του κι όταν αποκτήσει κατανοούσα καρδιά, φλογερό νου κι επιδέξιο χέρι, οδήγησέ τον σε μένα.”
Πέρασαν πάλι αιώνες. Ο μεγάλος τροχός γύρισε και γυρίζοντας έφερε όλους τους υιούς των ανθρώπων που είναι Υιοί του Θεού στο δρόμο τους. Και καθώς περνούσαν οι αιώνες πρόβαλε μια ομάδα ανθρώπων που στρέφονταν αργά στον άλλο δρόμο. Βρήκαν το Δρόμο. Πέρασαν τις Πύλες κι αγωνίσθηκαν για τη βουνοκορφή και για τον τόπο του θανάτου και της θυσίας. Ο Δάσκαλος που παρακολουθούσε είδε έναν άνθρωπο να προβάλει απ’ το πλήθος, ν’ ανεβαίνει στο σταθερό Σταυρό, ζητώντας να κάνει έργα, να προσφέρει υπηρεσία στο Θεό και τον άνθρωπο και με προθυμία να διανύσει το Δρόμο προς το Θεό. Στάθηκε μπροστά στο μεγάλο Προεστό που εργάζεται μέσα στην Αίθουσα Συμβουλίου του Κυρίου κι άκουσε μια φωνή:
“Υπάκουσε το Δάσκαλο στο Δρόμο. Ετοιμάσου για τις τελικές δοκιμασίες. Πέρασε από κάθε Πύλη και στη σφαίρα που αποκαλύπτουν και φρουρούν, εκτέλεσε τον άθλο που ταιριάζει σε κάθε σφαίρα. Μάθε έτσι το μάθημα κι άρχισε να υπηρετείς με αγάπη τους ανθρώπους της γης.” Έπειτα δόθηκε στο Δάσκαλο ο τελικός λόγος: “Ετοίμασε τον υποψήφιο. Καθόρισε τους άθλους που θα εκτελέσει και βάλε το όνομά του στις πινακίδες του ζώντος Δρόμου”.
Ο ΘΙΒΕΤΑΝΟΣ
Οι Δώδεκα Άθλοι
Άθλος 1 - Η Σύλληψη των Ανθρωποφάγων Φοράδων
Άθλος 2 - Η Αιχμαλωσία του Κρητικού Ταύρου
Άθλος 3 - Η Συλλογή των Χρυσών Μήλων των Εσπερίδων – 1 & 2
Άθλος 4 - Η Αιχμαλωσία της Ελαφίνας – Μέρος 1 & 2
Άθλος 5 - Η Σφαγή του Λέοντα της Νεμέας
Άθλος 6 - Η Αρπαγή της Ζώνης της Ιππολύτης
Άθλος 7 - Η Σύλληψη του Ερυμάνθιου Κάπρου
Άθλος 8 - Η Εξόντωση της Λερναίας Ύδρας
Άθλος 9 - Η Θανάτωση των Στυμφαλίδων Ορνίθων
Άθλος 10 - Η Σφαγή του Κέρβερου, Φύλακα του Άδη
Άθλος 11 - Ο Καθαρισμός των Σταύλων του Αυγεία
Άθλος 12 - Η Αιχμαλωσία των Κόκκινων Βοδιών του Γηρυόνη
Το ταξίδι διαμέσου των ζωδίων
(Σαν ανασκόπηση του δράματος που παίζεται σε κάθε ζώδιο, η σύντομη
αυτή σύνοψη ολοκληρώνει τους Άθλους του Ηρακλή.)
Η πρόοδος του Ηρακλή απ’ το νοητικό πεδίο μέσω του συναισθηματικού ή επιθυμητικού πεδίου στη φυσική εκδήλωση κι έπειτα το ταξίδι του δια των δώδεκα ζωδίων και μέσω των δώδεκα άθλων του στο σημείο όπου γίνεται ένας εμπνευσμένος Μυημένος, μπορεί να σκιαγραφηθεί σύντομα στην ακόλουθη δήλωση:
Στον Κριό (21 Μαρτίου-20 Απριλίου) με τη σύλληψη των ανθρωποφάγων φοράδων βλέπουμε να κάνει το ξεκίνημά του, ν’ αντιδρά στην παρόρμηση της σκέψης και να μαθαίνει κάτι για τον έλεγχο του νου. Σαν νοήμων μαθητής ξεκινά τη σταδιοδρομία του, αρχίζοντας με μια ακαθόριστη πνευματική παρώθηση για δικαιοσύνη και τερματίζοντας σαν παγκόσμιος σωτήρας.
Στον Ταύρο (21 Απριλίου-20 Μαΐου) πρέπει να μάθει τη φύση της επιθυμίας, να τη μετουσιώσει σε έφεση, να κυριαρχήσει στο σεξ και να το χρησιμοποιήσει σωστά κι έτσι να συλλάβει τον ταύρο της Κρήτης. Η ισχυρή αυτή παρώθηση και η δύναμη της έλξης είναι εκείνη, όπως θα δούμε, που δημιουργεί τη μεγάλη πλάνη, αλλά κι εκείνη που θα μπορέσει τελικά να γίνει αιτία της φώτισης.
Περνώντας στο ζώδιο των Διδύμων (21 Μαΐου-20 Ιουνίου) η πρόοδος του μαθητή, ως τώρα υποκειμενική και χαρακτηριζόμενη από σκέψη κι επιθυμία, πραγματώνεται σε έκφραση στο φυσικό πεδίο. Στο ζώδιο αυτό φθάνει στη γνώση του εαυτού του σαν προσωπικότητας και συλλέγει τα χρυσά μήλα της γνώσης, υποτάσσοντας στο εγχείρημά του τις τρεις όψεις του προσωπικού κατώτερου εαυτού, το φυσικό σώμα, την επιθυμητική-αισθαντική φύση και το νου.
Στον Καρκίνο (21 Ιουνίου-21 Ιουλίου) έρχεται σε δράση η ανώτερη ικανότητα της ενόρασης κι αυτό συμβολίζεται με τη σύλληψη της άπιαστης ελαφίνας, ευαίσθητης και δύσκολης να βρεθεί. Στους πρώτους κύκλους της ζωικής εμπειρίας του μετουσίωσε το ένστικτο σε διανόηση, αλλά τώρα σαν μαθητής πρέπει να μετουσιώσει τη διανόηση σε ενόραση. Οι ανώτερες αντιστοιχίες των κατώτερων δυνάμεων πρέπει ν’ αναπτυχθούν και να χρησιμοποιηθούν.
Εξοπλισμένος έτσι στο Λέοντα (22 Ιουλίου-21 Αυγούστου), αναλαμβάνει το γνωστότερο απ’ τους άθλους του, το φόνο του λέοντα της Νεμέας. Σ’ αυτή τη δοκιμασία εκδηλώνει τη δύναμη να κάνει δύο πράγματα και αποδεικνύει στον επιβλέποντα δάσκαλο, τον Ευρυσθέα, ότι η επανεστιασμένη και συντονισμένη προσωπικότητά του χαρακτηρίζεται από το αποφασιστικό εκείνο θάρρος που είναι το δώρο των ανθρώπων οι οποίοι γεννήθηκαν σ’ αυτό το ζώδιο και πιστοποιεί επίσης μ’ αυτό τον άθλο ότι το κατώτερο μπορεί να υποταχθεί στο ανώτερο. Με την υπηρεσία που πρόσφερε και τη διανοητική υγεία της πορείας του δίνει την εγγύηση της δύναμης του σκοπού του.
Θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε τους πέντε αυτούς άθλους στον Κριό, Ταύρο, Διδύμους, Καρκίνο και Λέοντα, ότι καλύπτουν ολόκληρη την περίοδο της Ατραπού της Δοκιμασίας κι ότι ο φόνος του λέοντα της Νεμέας είναι η κορύφωση αυτού του μέρους του αγώνα. Είναι πια έτοιμος να βαδίσει την Ατραπό της Μαθητείας, στην οποία αποκαλύπτεται βαθμιαία ο ενοικών Χριστός, η ύλη υποτάσσεται σταθερά στις χρήσεις της ψυχής και η μορφική όψη αρχίζει να θεωρείται απλώς σαν η μητέρα του Παιδίου Χριστός. Η προοδευτική αυτή γνώση αρχίζει στην Παρθένο, το έκτο ζώδιο, το ζώδιο της φάτνης κι ολοκληρώνεται στον Αιγόκερω, το δέκατο ζώδιο, το ζώδιο της γέννησης όλων των ηλιακών θεών. Στην Ατραπό της Μαθητείας πρέπει δευτερευόντως να καταδείξει ότι νίκησε την πλάνη κι ότι η μαγική γοητεία που επιβάλλει η ύλη στο πνεύμα, δεν εξαπατά πια. Αυτό φαίνεται δραματικά στον άθλο που εκτελείται στο Σκορπιό, το φόνο της ύδρας με τα εννέα κεφάλια. Μετά τον Αιγόκερω γίνεται υπηρέτης της ανθρωπότητας, αφιερωμένος στο έργο της Ιεραρχίας και η πνευματική αυτή αφοσίωση στην υπηρεσία βρίσκει την έκφρασή της στα δύο τελευταία σημεία του ζωδιακού κύκλου, εκείνα του Υδροχόου και των Ιχθύων.
Στην Παρθένο (22 Αυγούστου-21 Σεπτεμβρίου) συνεπώς, στο πρώτο από τα ζώδια του μαθητή, εκτελεί τον έκτο άθλο και παίρνει τη ζώνη της Ιππολύτης, της βασίλισσας των Αμαζόνων. Έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι ο πρώτος άθλος της Δοκιμαστικής Ατραπού ξεκινά με μια μερική αποτυχία στον Κριό κι επίσης ο πρώτος άθλος της Ατραπού της Μαθητείας στην Παρθένο “γίνεται, αλλά γίνεται άσχημα”. Ο μαθητής δεν πρέπει ποτέ να είναι απρόσεκτος, γιατί πάντα υπάρχει ο κίνδυνος του λάθους και του σφάλματος. Οι ίδιες οι αρετές του μπορεί να γίνουν το πρόβλημά του και μας λένε ότι είναι δυνατό ακόμη και για έναν ανώτερο μυημένο υιό του Θεού να εκπέσει από την Ατραπό της Επίτευξης. Ωστόσο η αποτυχία του είναι μόνο πρόσκαιρη. Νέες ευκαιρίες θα εμφανισθούν. Η συνέπεια του λάθους του είναι η καθυστέρηση, αλλά η μέρα της αποκατάστασης και της ανανέωσης έρχεται αναπόφευκτα. Στην Παρθένο απεικονίσαμε την προετοιμασία για την πρώτη μύηση, τη γέννηση του Χριστού, που ονομάζεται στο Χριστιανισμό γέννηση του Χριστού στην καρδιά. Είναι ένα γεγονός του φυσικού πεδίου καθώς και υπερβατικό, όπως βλέπουμε όταν μελετούμε τα ζώδια της Παρθένου και του Αιγόκερου.
Στο Ζυγό (22 Σεπτεμβρίου-21 Οκτωβρίου) ο Ηρακλής δαμάζει τον κάπρο και με την εκτέλεση του άθλου του δείχνει την καταλληλότητά του να πάρει τη δεύτερη μύηση που αφορά το συναισθηματικό σώμα. Ισοσταθμίζει τα ζεύγη των αντιθέτων και το καταδεικνύει με διασκεδαστικό και συμβολικό τρόπο. Αποδεικνύει ότι επετεύχθησαν τα χαρακτηριστικά της ευστάθειας και της ισορροπίας κι ότι είναι έτοιμος ν’ αναλάβει το φοβερό έργο που του επιφυλάσσεται στο επόμενο ζώδιο.
Στο Σκορπιό (23 Οκτωβρίου-22 Νοεμβρίου) αναλαμβάνει την υπέρτατη δοκιμασία του που είναι επίσης η υπέρτατη δοκιμασία της ανθρωπότητας και η οποία, αν μελετήσουμε το χρόνο και την εποχή, φαίνεται να είναι εκείνη στην οποία υπόκειται τώρα η ανθρωπότητα. Το πρόβλημα ενώπιον του Ηρακλή ήταν η χειραφέτησή του από την πλάνη και η απελευθέρωση της αντίληψης από τις ομίχλες και τα μιάσματα, τη γοητεία και τις εμφανίσεις πίσω από τις οποίες συγκαλύπτεται η Πραγματικότητα. Στο ζώδιο αυτό περνά επιτυχώς τη μέγιστη δοκιμασία κι εδώ αλλάζει το πρόβλημά του. Έχει ελέγξει κι αποδείξει την ικανότητά του να υπερνικά την επιθυμία· είναι σταθερός και ισορροπημένος στην άποψή του· επειδή πια δεν παγιδεύεται από την εμφάνιση κι επειδή μπορεί να βαδίζει προσηλωμένα στο Φως, γίνεται παγκόσμιος εργάτης.
Η προσήλωση αυτή καταδεικνύεται στον Τοξότη (23 Νοεμβρίου-22 Δεκεμβρίου), όπου έχουμε την ολοκλήρωση του έργου που άρχισε στον Κριό, που είναι η ορθή χρήση κι ο έλεγχος της σκέψης. Στον Κριό αιχμαλώτισε τις ανθρωποφάγες φοράδες και τις υπέταξε για χρήση του. Τώρα σκοτώνει τα ανθρωποφάγα όρνια της Στυμφαλίας και θέτει τέλος σε όλες τις τάσεις καταστροφικής χρήσης της σκέψης.
Στον Αιγόκερω (23 Δεκεμβρίου-20 Ιανουαρίου) γίνεται μυημένος και παρουσιάζεται στον κόσμο σαν σωτήρας, ένας ελεύθερος υιός του Θεού, ικανός να εργασθεί στον Άδη, στη Γη ή στον Ουρανό. Μεταφέρει τον Κέρβερο από τον Άδη και με το συμβολισμό του σκύλου με τα τρία κεφάλια απεικονίζει την ανύψωση της προσωπικότητας, της τριπλής υλικής όψης, στον Ουρανό. Έτσι αποδεικνύει ότι υπέστη την αναγκαία ανάπτυξη και βίωσε τις ενισχυτικές δοκιμασίες που θα του επιτρέψουν να περάσει με επιτυχία την εμπειρία της τρίτης μύησης, εκείνης της Μεταμόρφωσης.
Τα δύο επόμενα ζώδια, ο Υδροχόος και οι Ιχθείς, μας δείχνουν τον ελεύθερο Ηρακλή και το έργο του, τη σωτηρία του κόσμου. Οι δοκιμασίες του δεν είναι πια προσωπικές και ατομικές, αλλά είναι παγκόσμιες στην εφαρμογή τους και μας δείχνουν την περιεκτικότητα της συνείδησης και την ευρύτητα των χρησιμοποιούμενων μεθόδων από το μαθητή ο οποίος αναρριχήθηκε στο όρος του Αιγόκερου και δεν έχει πια προσωπικά προβλήματα.
Στον Υδροχόο (21 Ιανουαρίου-19 Φεβρουαρίου) ο Ηρακλής καθάρισε τους στάβλους του Αυγεία, στρέφοντας έναν ποταμό πάνω τους. Είχαν μείνει ακαθάριστοι για πολλά χρόνια. Έτσι συμβολικά έχυσε τα καθαρτήρια ύδατα για την υπηρεσία του ανθρώπου. Είναι το σπουδαίο ζώδιο στο οποίο μπαίνουμε τώρα· ο πιο ταπεινός απ’ όλους τους άθλους συμπίπτει μ’ αυτό, πριν τον κορυφαίο απ’ όλους τους άθλους. Μπορούμε να σκεφθούμε με σεβασμό τον Ιησού Χριστό να πλένει τα πόδια των μαθητών του, αφού ακολούθησε στο ανώγειο τον άνθρωπο με την υδρία στους ώμους.
Στους Ιχθείς (20 Φεβρουαρίου-20 Μαρτίου) βλέπουμε αντίθετα το πιο υψηλό σύμβολο. Γιατί εδώ ο Ηρακλής αιχμαλώτισε τα κόκκινα βόδια, τα έβαλε σ’ ένα χρυσό κύπελλο (το Ιερό Δισκοπότηρο) και τα πήγε στο Ναό. Τέτοια είναι η επιστέφουσα ομορφιά του ζωδίου στο οποίο ο άνθρωπος γίνεται παγκόσμιος σωτήρας· ό,τι είναι ζωώδες απολυτρώνεται και υπερβαίνεται.
Η μικρή αυτή ανάλυση των δώδεκα άθλων μας δίνει μια συνθετική εικόνα του έργου που γίνεται από κάθε μαθητή ο οποίος είναι αληθινά ειλικρινής καθώς προχωρεί απ’ τον Κριό στους Ιχθείς. Είναι ένα επίπονο έργο που προωθείται αργά και με μεγάλες δυσκολίες και συχνά με τυφλή άγνοια των αποδεσμευόμενων δυνάμεων και των επιτυγχανόμενων αποτελεσμάτων. Αλλά βήμα προς βήμα ο ζηλωτής οδηγείται στην ατραπό της αυτογνωσίας. Ο χαρακτήρας και η φύση του δοκιμάζονται και ελέγχονται μέχρις ότου οι ποιότητες που χαρακτηρίζουν τη μορφή, μετουσιωθούν σε εκείνες που αποκαλύπτουν την ψυχή.
