Από τη Διανόηση στην Ενόραση

Η ανάπτυξη της διάνοιας, ενώ είναι απαραίτητη, είναι ένας τρόπος σε ένα τέλος. Η διάνοια πρέπει να γίνει ένα εργαλείο διείσδυσης μέσα στις νέες διαστάσεις της σκέψης και της συνείδησης, και του ξυπνήματος της διαισθητικής ικανότητας του "καθαρού λόγου". Μέσω αποκρυφιστικού διαλογισμού το χάσμα γεφυρώνεται μεταξύ του τριπλού νου και της ενόρασης.

Σκοπός αυτού του βιβλίου είναι να ασχοληθεί με τη φύση και την αληθινή σημασία του διαλογισμού και τη χρήση του σε πλατιά κλίμακα στη Δύση. Προτείνεται ότι μπορεί τελικά να εκτοπίσει τις τωρινές μεθόδους μνημονικής άσκησης και να αποδειχθεί δυναμικός παράγοντας στη σύγχρονη εκπαιδευτική διαδικασία. Eίναι ένα ζήτημα που επί χιλιάδες χρόνια απορρόφησε την προσοχή των στοχαστών στην Aνατολή και τη Δύση και το ενιαίο αυτό ενδιαφέρον είναι από μόνο του σπουδαίο. Oι νέες αναπτύξεις που θα προωθήσουν τη φυλή στην ατραπό της ανέλιξης της συνείδησής της, πρέπει ασφαλώς να γίνουν προς την κατεύθυνση της σύνθεσης. H ανάπτυξη της ανθρώπινης γνώσης πρέπει να επιτελεσθεί με τη συγχώνευση των Ανατολικών και Δυτικών τεχνικών νοητικής εκγύμνασης. Aυτή έχει ήδη προχωρήσει γοργά και οι στοχαστές των δύο ημισφαιρίων αντιλαμβάνονται ότι η συγχώνευση αυτή οδηγεί προς κάποια σημαντικότατη αντίληψη.