Διαλογισμός - Εισαγωγικός Οδηγός

Καλό είναι να διαθέτουμε κάποιο ορισμένο χρόνο καθημερινά γι' αυτό το συγκεκριμένο έργο του διαλογισμού. Στην αρχή, δεκαπέντε λεπτά είναι υπεραρκετά. Ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και ας λέμε τα πράγματα όπως είναι. Η δικαιολογία "δεν έχω καθόλου χρόνο" είναι τελείως ανώφελη και απλά δείχνει έλλειψη ενδιαφέροντος. Δεκαπέντε λεπτά οποιοσδήποτε μπορεί να τα διαθέσει, φτάνει να το θέλει. Ας κοιτάξουμε τώρα τους κανόνες πάνω στους οποίους θα προχωρήσουμε.

Πρώτα απ' όλα, θα προσπαθήσουμε να βρούμε χρόνο νωρίς το πρωί για το έργο του διαλογισμού μας. Ο λόγος γι' αυτό είναι ότι άμα έχουμε συμμετάσχει στα συμβάντα της ημέρας και στο γενικό πάρε δώσε της ζωής, ο νους έχει τεθεί πλέον σε μια κατάσταση βίαιου κραδασμού. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο, αν ο διαλογισμός είναι το πρώτο πράγμα που κάνουμε το πρωί. Τότε υπάρχει σχετική ησυχία και ο νους μπορεί να συντονιστεί πιο γρήγορα με τις ανώτερες καταστάσεις επίγνωσης.

Υστερα, αν αρχίσουμε την ημέρα μας εστιάζοντας την προσοχή μας πάνω σε πνευματικά πράγματα και σε ζητήματα της ψυχής, θα ζήσουμε την ημέρα με ένα διαφορετικό τρόπο. Αν αυτό γίνει συνήθεια, θα αντιληφθούμε σύντομα ότι οι αντιδράσεις μας στις υποθέσεις της ζωής αλλάζουν και ότι αρχίζουμε να σκεπτόμαστε τις σκέψεις που κάνει η ψυχή. Τότε το όλο πράγμα ακολουθεί τη λειτουργία ενός νόμου, διότι "όπως σκέπτεται ο άνθρωπος, έτσι και είναι".

Εξεύρεση τόπου για το Διαλογισμό

Κατόπιν θα προσπαθήσουμε να βρούμε ένα μέρος πραγματικά ήσυχο και ελεύθερο από ενοχλητικές επισκέψεις. Δεν σημαίνει ήσυχο με την έννοια της απουσίας θορύβου, γιατί ο κόσμος είναι γεμάτος ήχους και, καθώς αναπτύσσεται η ευαισθησία μας, αλλά απαλλαγμένο από προσέγγιση προσώπων και κλήσεις άλλων ανθρώπων.

Οι ζηλωτές του διαλογισμού αναφέρονται συχνά στην αντίδραση που συναντούν από την οικογένεια και τους φίλους τους. Στις πιο πολλές περιπτώσεις αυτό είναι δικό τους σφάλμα. Οι άνθρωποι μιλούν πάρα πολύ. Δεν είναι δουλειά κανενός το τι κάνουμε δεκαπέντε λεπτά από το χρόνο μας κάθε πρωί και δεν υπάρχει κανένας λόγος να μιλάμε γι' αυτό στους οικείους μας ή να τους επιβάλλουμε να είναι ήσυχοι γιατί θέλουμε να διαλογιστούμε.

Αν είναι αδύνατον να βρούμε μια στιγμή για πρωινό διαλογισμό, πριν η οικογένεια σκορπιστεί για τη δουλειά της ημέρας ή πριν αρχίσουμε οι ίδιοι την εργασία μας, ας βρούμε κάποιο χρόνο γι' αυτό αργότερα την ημέρα. Υπάρχει πάντα τρόπος να βρούμε διέξοδο, φτάνει να το θέλουμε αρκετά έντονα, και υπάρχει τρόπος να το κάνουμε χωρίς να παραλείπουμε τα καθήκοντα ή τις υποχρεώσεις μας. Απλώς, είναι θέμα οργάνωσης και σιωπής.

(Από τη Διάνοια στην Ενόραση, σελ. 216-18)