|
|
Η Προσέγγιση της Ιεραρχίας κατά την Πανσέληνο
Εκείνος που ατενίζει το φως και στέκεται μέσα στην ακτινοβολία του, χάνει από τα μάτια του τους σκοπούς του κόσμου των ανθρώπων, περνά στον φωτισμένο Δρόμο που οδηγεί στο μεγάλο Κέντρο της Απορρόφησης. Αυτός όμως που αισθάνεται την παρόρμηση να περάσει αυτόν το Δρόμο, εντούτοις αγαπά τον αδελφό του που βρίσκεται στο σκοτάδι, στρέφεται πάνω στο στυλοβάτη του φωτός και γυρίζει στην άλλη κατεύθυνση.
Ατενίζει προς το σκοτάδι και τότε τα επτά κέντρα φωτός που είναι μέσα του μεταβιβάζουν το φως που ξεχύνεται προς τα έξω, και να η όψη αυτών που βρίσκονται πάνω στον σκοτεινό δρόμο δέχεται αυτό το φως. Ο δρόμος γι’ αυτούς δεν είναι τόσο σκοτεινός. Πίσω από τους μαχητές - ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι - απαστράφτει το φως της Ιεραρχίας.
Η ώρα της Πανσελήνου είναι η περίοδος που οι πνευματικές ενέργειες, με τρόπο μοναδικό, είναι προσιτές και διευκολύνουν μια στενώτερη σχέση ανάμεσα στην ανθρωπότητα και την Ιεραρχία. Κάθε μήνα οι ενέργειες που εισρέουν μεταφέρουν τις ιδιαίτερες ιδιότητες του αστερισμού που επηρεάζει αυτό τον μήνα. Οι ενέργειες αυτές, καθώς πέφτουν διαδοχικά πάνω στην ανθρωπότητα, εδραιώνουν τις "θείες ιδιότητες" στη συνείδηση του ανθρώπου. Εμείς, σαν ζηλωτές και μαθητές, επιδιώκουμε να διοχετεύσουμε την πνευματική εισροή στις διάνοιες και τις καρδιές των ανθρώπων, κι έτσι να δυναμώσουμε το δεσμό ανάμεσα στο ανθρώπινο βασίλειο και το Βασίλειο του Θεού.
Η είσοδος στην Ατραπό της Προσέγγισης είναι δυνατή σε άτομα, σε ομίλους και την ανθρωπότητα στο σύνολό της σαν μια μονάδα. Οι ενέργειες, με τις οποίες δεν ερχόμαστε συνήθως ή φυσιολογικά μαζί τους σ’ επαφή, είναι δυνατό να προσεγγιστούν, να πιαστούν και να χρησιμοποιηθούν στις ώρες αυτών των προσεγγίσεων, με σκοπό να έρθουμε σ’ επαφή μαζί τους σε ομαδικό σχηματισμό. ΄Ετσι το άτομο, ο όμιλος και η ανθρωπότητα εμπλουτίζονται και ζωογονούται.
| |