Εισαγωγή

Ορισμοί

Σαμπάλλα, Ιεραρχία και Ανθρωπότητα

Ο Θείος Σκοπός

Οι Σχέσεις Ενέργειας

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΣΑΜΠΑΛΛΑ

Υποκείμενες Σχέσεις

Η Δυναμικότητα της Θέλησης

Η Απελευθέρωση της Δύναμης

Η ΟΜΑΔΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ

Ομαδική Μύηση

Ομαδική Θέληση

Ομαδική Εκπαίδευση

Ωστόσο η Σαμπαλλική αυτή δύναμη είναι διαθέσιμη για ορθή χρήση, αλλά η δύναμη για να εκφρασθεί βρίσκεται στην κατανόησή της (στο μέτρο που μπορεί να είναι δυνατό στο ενδιάμεσο αυτό σημείο της ανθρώπινης εξέλιξης) και στην ομαδική της χρήση. Είναι μια ενοποιούσα, συνθετική δύναμη, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν στρατοκρατική, τυποποιούσα δύναμη. Ας επαναλάβω τα δύο αυτά κλειδιά για τη χρήση της Σαμπαλλικής ενέργειας: Ομαδική Χρήση και Κατανόηση.

Το ανθρώπινο γένος είχε μεγάλη δυσκολία να κατανοήσει τη σημασία της Αγάπης. Αν είναι έτσι, το πρόβλημά του με τη Θέληση θα είναι φυσιολογικά πολύ πιο δύσκολο. Για την τεράστια πλειονότητα των ανθρώπων η αληθινή αγάπη είναι ακόμη μόνο θεωρία. Η αγάπη (όπως συνήθως την ερμηνεύουμε) πραγματώνεται σαν καλοσύνη, αλλά είναι καλοσύνη για τη μορφική πλευρά της ζωής, για τις προσωπικότητες όσων βρίσκονται γύρω μας και εκπληρώνεται συνήθως στην επιθυμία να επιτελέσουμε τις υποχρεώσεις μας και να μην παρεμποδίσουμε με κανένα τρόπο εκείνες τις δραστηριότητες και σχέσεις που τείνουν στην ευημερία των συνανθρώπων μας. Εκφράζεται στην επιθυμία να τερματισθούν οι καταχρήσεις και να προκύψουν ευτυχέστερες, υλικές, παγκόσμιες συνθήκες· εμφανίζεται στη μητρική αγάπη, στην αγάπη μεταξύ φίλων, αλλά σπανίως προς το παρόν σαν αγάπη μεταξύ ομάδων και εθνών. Είναι το θέμα της Χριστιανικής διδασκαλίας, όπως ακριβώς η Θέληση που εκφράζεται θεία, θα είναι το θέμα της ερχόμενης παγκόσμιας θρησκείας και ήταν η ώθηση πίσω από μεγάλο μέρος του καλού έργου που έγινε στα πεδία της φιλανθρωπίας και της ανθρώπινης ευημερίας, αλλά πραγματικά η αγάπη δεν εκφράσθηκε ακόμη ποτέ – εκτός από τον Χριστό.

Μπορεί να ρωτήσετε γιατί, αν είναι έτσι, τονίζεις την ανώτατη αυτή θεία όψη; Γιατί να μην περιμένουμε μέχρι να μάθουμε περισσότερα για την αγάπη και πώς να την εκδηλώνουμε στο περιβάλλον μας; Επειδή στην αληθινή της έκφραση η Θέληση είναι αναγκαία σήμερα σαν προωθητική, εξωθητική δύναμη κι επίσης σαν ένας διευκρινιστικός, εξαγνιστικός πράκτορας.

(Εσωτερική Αστρολογία, σελ. 581-2)

1. Τη Θέληση που ρυθμίζει τη ζωική όψη.
2. Τη Θέληση που επιφέρει την εκπλήρωση των ορθών ανθρώπινων σχέσεων.
3. Τη Θέληση που τελικά κατακτά το θάνατο.

Οι τρεις αυτές όψεις σχετίζονται όλες με τις τρεις θείες εκφράσεις του πνεύματος, της ψυχής και του σώματος, της ζωής, της συνείδησης και της μορφής, της ζωής, της ποιότητας και της εμφάνισης. Αυτή η φάση της ζωικής έκφρασης του Χριστού ποτέ δε μελετήθηκε κατάλληλα, όμως ακόμη και η παραμικρή σύλληψη και κατανόησή της θα μπορούσε να βοηθήσει την ανθρωπότητα να διώξει το κακό (ατομικό, ομαδικό και πλανητικό) πίσω στον τόπο από όπου ήρθε και θα μπορούσε να βοηθήσει στην αποδέσμευση της ανθρωπότητας απ’ τη φρίκη που σήμερα βαδίζει αγέρωχα παντού, αψηφώντας το Θεό και τον άνθρωπο.

Συνεπώς η Σαμπαλλική ενέργεια είναι εκείνη που σχετίζεται με τη ζωντάνια (δια της συνείδησης και της μορφής) της ανθρωπότητας· δε χρειάζεται να εξετάσουμε τη σχέση της με τον υπόλοιπο εκδηλωμένο κόσμο· αφορά την εδραίωση των ορθών ανθρώπινων σχέσεων και είναι εκείνη η κατάσταση ύπαρξης που τελικά αρνείται τη δύναμη του θανάτου. Είναι επομένως κίνητρο κι όχι ώθηση· είναι αντιληπτός σκοπός κι όχι έκφραση επιθυμίας. Η επιθυμία εργάζεται από και δια της υλικής μορφής προς τα πάνω· η θέληση εργάζεται προς τα κάτω στη μορφή, υποτάσσοντας συνειδητά τη μορφή στο θείο σκοπό. Η μια είναι επικλητική και η άλλη εφελκυστική. Η επιθυμία όταν είναι μαζική κι εστιασμένη, μπορεί να επικαλεσθεί τη θέληση· η θέληση, όταν εφελκύεται, τερματίζει την επιθυμία και γίνεται μια έμμονη, παρωθητική, ελαύνουσα δύναμη που σταθεροποιεί, διευκρινίζει και – μεταξύ άλλων πραγμάτων – τελικά καταστρέφει. Είναι πολύ περισσότερα απ’ αυτά, αλλά αυτά είναι ό,τι μπορεί να συλλάβει ο άνθρωπος αυτή την εποχή κι αυτό για το οποίο έχει προς το παρόν το μηχανισμό κατανόησης. Αυτή η θέληση – που αφυπνίζεται από την επίκληση – πρέπει να εστιασθεί στο φως της ψυχής και αφιερωμένη στους σκοπούς του φωτός και για το σκοπό της εδραίωσης ορθών ανθρώπινων σχέσεων πρέπει να χρησιμοποιηθεί (με αγάπη) για να καταστρέψει όλα όσα παρεμποδίζουν την ελεύθερη ροή της ανθρώπινης ζωής κι αυτό φέρνει θάνατο (πνευματικό και πραγματικό) στην ανθρωπότητα. Αυτή η Θέληση πρέπει να επικληθεί και να εφελκυσθεί.

(Εσωτερική Αστρολογία, σελ. 583-4)

Μπορείτε λοιπόν να δείτε γιατί υπήρχε κάτι περισσότερο από μια επιπόλαιη χρήση μιας καθημερινής λέξης όταν συζητήθηκαν οι όροι της καλής θέλησης και της θέλησης-για-το-καλό. Όλη την ώρα δεν είχα στη σκέψη μου μόνο την καλοσύνη και την καλή πρόθεση, αλλά την εστιασμένη θέληση-για-το-καλό η οποία μπορεί και πρέπει να εφελκύσει τη Σαμπαλλική ενέργεια και να τη χρησιμοποιήσει για την αναχαίτιση των δυνάμεων του κακού.

Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό είναι μια σχετικά νέα ιδέα για πολλούς από σας· σε άλλους θα σημαίνει λίγα ή τίποτε· άλλοι πάλι μπορεί να έχουν αμυδρές αναλαμπές της νέας αυτής προσέγγισης στο Θεό και την υπηρεσία η οποία – το λέω πάλι – μπορεί και πρέπει να ανακατασκευάσει, να αναδομήσει και να αποκαταστήσει τον κόσμο. Θα ήθελα να τονίσω εδώ ότι η όψη θέληση μπορεί να προσεγγισθεί μόνο από το νοητικό πεδίο και συνεπώς μόνο εκείνοι που εργάζονται με και μέσω του νου μπορούν να αρχίσουν να οικειοποιούνται αυτή την ενέργεια. Εκείνοι που επιδιώκουν να εφελκύσουν τη Σαμπαλλική δύναμη προσεγγίζουν την ενέργεια του πυρός. Το πυρ είναι το σύμβολο και η ποιότητα του νοητικού πεδίου. Το πυρ είναι μια όψη της θείας φύσης. Το πυρ ήταν μια εξέχουσα όψη του πολέμου. Το πυρ παράγεται με φυσικά μέσα και τη βοήθεια του ορυκτού βασιλείου κι αυτό ήταν το μεγάλο απειλητικό και επιλεγμένο μέσον καταστροφής αυτού του πολέμου. Ήταν μια εκπλήρωση της αρχαίας προφητείας ότι η απόπειρα να καταστραφεί η Αρεία φυλή θα γίνει με το μέσον του πυρός, όπως ακριβώς η αρχαία Ατλαντίδα καταστράφηκε από το ύδωρ. Αλλά η πύρινη καλή θέληση και η συνειδητή εστιασμένη χρήση της Σαμπαλλικής δύναμης μπορεί να αντιμετωπίσει το πυρ με το πυρ κι αυτό πρέπει να γίνει.

Δεν μπορώ να σας δώσω περισσότερα πάνω σ’ αυτό το ζήτημα μέχρι να αφιερώσετε χρόνο στην εξέτασή του και να επιδιώξετε να κατανοήσετε τη χρήση της θέλησης, τη φύση της, το σκοπό και τη σχέση της με ό,τι κατανοείτε σαν ανθρώπινη θέληση. Πρέπει να συλλογισθείτε πώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και με ποιο τρόπο οι ζηλωτές και οι μαθητές που είναι νοητικά πολωμένοι μπορούν να εστιάσουν αυτή τη θέληση και να επωμισθούν με ασφάλεια την ευθύνη για τη συνετή της χρήση. Αργότερα, όταν θα ξέρετε περισσότερα γι’ αυτή, θα μπορέσω να σας δώσω περισσότερες γνώσεις για το ζήτημα. Μπορώ όμως να σας δώσω μια πρακτική εισήγηση. Δε θα μπορούσε άραγε να υπάρξει ένας οργανωμένος όμιλος που θα χρησιμοποιούσε αυτό το ζήτημα σαν θέμα του διαλογισμού του και θα προσπαθούσε να γίνει κατάλληλος – με την ορθή κατανόηση – να προσεγγίσει και να χρησιμοποιήσει τη Σαμπαλλική ενέργεια; Δε θα ήταν άραγε δυνατό να επεξεργασθείτε βαθμιαία αυτό το θέμα της αποκάλυψης της θείας θέλησης έτσι ώστε το γενικό ζήτημα να είναι έτοιμο για παρουσίαση στο σκεπτόμενο κοινό όταν έρθει αληθινά η ειρήνη; Υπάρχουν πολλά που πρέπει να εξετασθούν σε σχέση μ’ αυτό. Υπάρχει η κατάδειξη των τριών όψεων της θέλησης όπως απαριθμήθηκαν ανωτέρω· υπάρχει η προετοιμασία του ατόμου για την έκφραση αυτής της ενέργειας· υπάρχει μια ώριμη εξέταση που πρέπει να δοθεί στη σχέση της Ιεραρχίας με τη Σαμπάλλα, η οποία προωθείται καθώς οι Διδάσκαλοι επιχειρούν να πραγματώσουν το θείο σκοπό και να γίνουν Πράκτορες διανομής της ενέργειας της θέλησης. Υπάρχει μια προσπάθεια που πρέπει να γίνει ώστε να κατανοηθεί κάπως η φύση της άμεσης κρούσης της πρώτης όψης πάνω στην ανθρώπινη συνείδηση, εντελώς ξέχωρα από το ιεραρχικό κέντρο – μια κρούση που γίνεται χωρίς καμιά διαδικασία απορρόφησης και υποβίβασης στην οποία την υποβάλλει η Ιεραρχία. Σ’ αυτή την άμεση επαφή αναφέρθηκα αλλού· μπορεί να γίνει αμεσότερη και πληρέστερη όταν υπάρξει μεγαλύτερη ασφάλεια από μια πιο κατανοούσα ανθρώπινη προσέγγιση.

(Εσωτερική Αστρολογία, σελ. 583-4)