Εισαγωγή

Ορισμοί

Σαμπάλλα, Ιεραρχία και Ανθρωπότητα

Ο Θείος Σκοπός

Οι Σχέσεις Ενέργειας

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΣΑΜΠΑΛΛΑ

Υποκείμενες Σχέσεις

Η Δυναμικότητα της Θέλησης

Η Απελευθέρωση της Δύναμης

Συνεργασία

Η ΟΜΑΔΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ

Ομαδική Μύηση

Ομαδική Θέληση

Ομαδική Εκπαίδευση

1. Η Ενέργεια της Εξάγνισης: Είναι η δύναμη, έμφυτη στο εκδηλωμένο σύμπαν, η οποία βαθμιαία και σταθερά προσαρμόζει την όψη ουσία στην πνευματική όψη με μια διαδικασία που ονομάζουμε εξάγνιση, όσον αφορά την ανθρωπότητα. Συνεπάγεται την εξάλειψη οτιδήποτε εμποδίζει την πλήρη έκφραση της φύσης της θειότητας...
2. Η Ενέργεια της Καταστροφής: Είναι μια καταστροφή που απολύει τις μορφές που φυλακίζουν την εσώτερη πνευματική ζωή και κρύβουν το εσώτερο ψυχικό φως. Συνεπώς η ενέργεια αυτή είναι μια από τις κύριες όψεις της εξαγνιστικής φύσης της θείας Ζωής... Δύο πράγματα πρέπει να έχουμε υπόψη ως προς την καταστροφική όψη της Θεότητας και τους υπεύθυνους για την εμφάνισή της:

α. Η καταστροφική δραστηριότητα κινητοποιείται μέσω της θέλησης Εκείνων που αποτελούν το Συμβούλιο της Σαμπάλλα και οι Οποίοι είναι τα όργανα που φέρνουν τις μορφές σ’ όλα τα υπανθρώπινα βασίλεια σε ευθυγράμμιση με τον εξελικτικό σκοπό. Υπό τον κυκλικό νόμο η καταστρεπτική αυτή ενέργεια έρχεται σε δράση και καταστρέφει τις μορφές ζωής που εμποδίζουν τη θεία έκφραση.

β. Έρχεται επίσης σε δραστηριότητα μέσω των αποφάσεων της ίδιας της ανθρωπότητας η οποία – υπό το Νόμο του Κάρμα – καθιστά τον άνθρωπο κύριο του δικού του πεπρωμένου, οδηγώντας τον στην εγκαινίαση εκείνων των αιτίων που ευθύνονται για τα κυκλικά γεγονότα και τα επακόλουθα στις ανθρώπινες υποθέσεις.

Υπάρχει φυσικά μια στενή συνάφεια μεταξύ της πρώτης Ακτίνας της Θέλησης ή Δύναμης, των ενεργειών που συγκεντρώνονται στη Σαμπάλλα και του Νόμου του Κάρμα, ιδιαίτερα στην πλανητική του δυναμικότητα και σε σχέση με την προχωρημένη ανθρωπότητα. Είναι λοιπόν φανερό ότι όσο γρηγορότερα ο ζηλωτής ατομικά προσεγγίζει την τρίτη μύηση, τόσο ταχύτερα κι αμεσότερα εκπληρώνεται το ατομικό κάρμα. Καθώς εδραιώνεται η εναδική σχέση, αποδεσμεύεται η καταστροφική όψη της βασικής ενέργειας κι όλα τα εμπόδια καταστρέφονται βίαια. Αυτό αληθεύει επίσης για την ανθρωπότητα σαν σύνολο. Δύο παράγοντες καταστάλαξαν υποκειμενικά και πνευματικά την παγκόσμια αυτή κρίση: Η αύξηση κι ανάπτυξη της ανθρώπινης οικογένειας και (όπως ελέχθη) η εισροή Σαμπαλλικής δύναμης την ιδιαίτερη αυτή εποχή, τόσο σαν αποτέλεσμα του καρμικού νόμου όσο και της σχεδιασμένης απόφασης του Μεγάλου Συμβουλίου.

3. Η Ενέργεια της Οργάνωσης: Είναι η ενέργεια που κινητοποίησε τη δραστηριότητα των μεγάλων Ακτινικών Ζωών και ξεκίνησε την υποκίνηση και παρώθηση εκείνου που παρήγαγε την εκδήλωση. Έτσι ήλθαν σε έκφραση οι επτά ακτινικές ποιότητες. Η σχέση πνεύματος και ύλης παρήγαγε τη διευθετημένη αυτή διαδικασία η οποία κυκλικά και υπό το νόμο δημιουργεί επίσης τον εκδηλωμένο κόσμο σαν πεδίο για την ψυχική ανάπτυξη και σαν περιοχή όπου ο θείος σκοπός εκπληρώνεται διαμέσου του σχεδίου.

Οι τρεις αυτές ενέργειες καταστάλαξαν την παγκόσμια κρίση και μας είναι χρήσιμο ν’ αναγνωρίσουμε την πραγματική φύση των Σαμπαλλικών δυνάμεων καθώς επιδρούν στην πλανητική μας ζωή και πραγματώνουν το ανθρώπινο πεπρωμένο.

(Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις, σελ. 84-6)

Όταν λοιπόν το μεγάλο αυτό σημείο συγχώνευσης και ηλιακής κρίσης (γιατί αυτό είναι, ακόμη κι όταν προκαλεί πλανητική κρίση) εμφανίζεται σε χρόνο και χώρο, επίσης εμφανίζεται αμέσως φως και τέτοιας έντασης ώστε μόνο όσοι γνωρίζουν το φως της ψυχής και μπορούν να κομίσουν το ιεραρχικό φως, μπορούν να εκγυμνασθούν για να εισέλθουν και να αποτελέσουν μέρος του φωτός της Σαμπάλλα και να βαδίσουν στις “ακτινοβόλες εκείνες αίθουσες όπου κινούνται τα Φώτα που εκτελούν τη Θέληση του Θεού”.

Για να φέρουμε την έννοια πλησιέστερα: μόνο όταν η θέληση της προσωπικότητας και η θέληση της ψυχής προσεγγισθούν – εφελκυόμενες από αγάπη – το φως της ψυχής κυριαρχεί στο υλικό φως της προσωπικότητας. Αυτή είναι μια σπουδαία δήλωση. Μόνο όταν η θέληση της Ενάδας και η θέληση της Ιεραρχίας των ψυχών συναντηθούν και σμίξουν στα “ανώτερα κλιμάκια” (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω μια τέτοια σύγχρονη επιχειρησιακή φράση) μπορεί το ακτινοβόλο φως της Ζωής να κυριαρχήσει στα συγχωνευμένα φώτα της Ανθρωπότητας και της Ιεραρχίας. Μπορεί να ιδωθεί αμυδρά ότι λαμβάνει χώρα αυτή η ομαδική συγχώνευση κι ένωση.

Η πρώτη επίσης επαφή της ακτινοβολίας της Σαμπάλλα είναι εκείνη που φέρνει την παγκόσμια αποκάλυψη του κακού, μια ακτινοβολία που προκαλεί τώρα την παγκόσμια αναταραχή και προκάλεσε την αντιπαράθεση του καλού και του κακού· αυτή η επαφή της ακτινοβολίας είναι ο ρυθμιστικός παράγοντας πίσω απ’ ό,τι ονομάσθηκε μεταπολεμικός σχεδιασμός και τις ιδέες της ανακαίνισης και της παγκόσμιας ανοικοδόμησης που κυριαρχούν αυτή την εποχή στις καλύτερες ανθρώπινες σκέψεις.

Πρέπει επιμελώς να έχουμε κατά νου ότι το κακό (κοσμικό κακό ή η πηγή του πλανητικού κακού) βρίσκεται πλησιέστερα στη Σαμπάλλα παρά στην Ανθρωπότητα. Οι Μεγάλες Ζωές κινούνται εκεί τελείως ελεύθερες από γοητεία· η όρασή Τους είναι εξαιρετικής απλότητας· ενδιαφέρονται μόνο για τη μεγάλη κι απλή δυαδικότητα πνεύματος και ύλης κι όχι για τις πολλές μορφές τις οποίες φέρνει σε ύπαρξη η συγχώνευση αυτών των δύο. Η κυριαρχία του πνεύματος (και της αντανάκλασής του, της ψυχής) από την ύλη είναι ό,τι συνιστά το κακό κι αυτό αληθεύει είτε η δήλωση εφαρμόζεται στην ανάπτυξη του ατόμου είτε της ομάδας. Τα “Φώτα που εκτελούν τη θέληση του Θεού” κινούνται ελεύθερα από τη σαγήνη του κακού. Το Φως στο οποίο κινούνται Τα προφυλάσσει και η δική Τους ενδόμυχη κι έμφυτη ακτινοβολία απωθεί το κακό. Αλλά “κινούνται κατά μήκος του κακού στο οποίο είναι επιρρεπείς όλες οι μικρότερες μορφές”· αποτελούν μέρος ενός μεγάλου παρατηρούντος Ομίλου που “προχωρεί σε χρόνο και χώρο”· τα μέλη του επιτηρούν το μεγάλο πόλεμο και τη σύγκρουση που βαίνει στη Γη μεταξύ των Δυνάμεων του Φωτός και των Δυνάμεων του Κακού. Έχουν εξαπολύσει στη Γη τις Δυνάμεις του Φωτός, ενώ οι Δυνάμεις του Κακού είναι εγγενείς στην ίδια την ύλη – από την οποία έχουν κατασκευασθεί όλες οι πολλές μορφές της ζωής.

Την εποχή αυτή το έργο του Μεγάλου Συμβουλίου της Σαμπάλλα που εργάζεται ως τώρα μέσω της Ιεραρχίας, είναι με τη ζωή μέσα στη μορφή· καθώς εργάζονται έτσι, πρέπει να προχωρήσουν με υπέρτατη προσοχή, γιατί τα Φώτα αυτά γνωρίζουν ότι ο κίνδυνος της πρόωρης άμεσης επαφής με την ανθρωπότητα και της επακόλουθης υπερδιέγερσης είναι μεγάλος. Ένα από τα αίτια του τωρινού κατακλυσμού είναι το γεγονός ότι η ανθρωπότητα θεωρήθηκε ικανή να λάβει και να δεχθεί ένα “άγγιγμα απ’ τη Σαμπάλλα” χωρίς την υποβίβασή του μέσω της Ιεραρχίας, όπως ήταν το έθιμο ως τώρα. Η απόφαση για την επίθεση αυτού του αγγίγματος (που έχει τη φύση ενός μεγάλου πειράματος) ελήφθη το 1825, όταν το Μεγάλο Συμβούλιο είχε τη συνήθη εκατονταετή συνεδρίασή του. Τα αποτελέσματα τα γνωρίζετε· πραγματώνονται μπροστά στα μάτια σας. Το βιομηχανικό κίνημα άρχισε να διαμορφώνεται πριν εκατό χρόνια και δέχθηκε μεγάλη ώθηση απ’ αυτό το άγγιγμα. Το κακό στα έθνη – επίθεση, απληστία, μισαλλοδοξία και μίσος – αφυπνίσθηκε όσο ποτέ πριν και συνέβησαν δύο παγκόσμιοι πόλεμοι, απ’ τους οποίους ο ένας μαίνεται ακόμη (γράφτηκε τον Οκτώβριο του 1943). Παράλληλα μ’ αυτό υπήρξε μια άνοδος του καλού, πάλι σε ανταπόκριση στο θείο “άγγιγμα”, που κατέληξε στην αύξηση της κατανόησης, τη διάδοση του ιδεαλισμού, την εξυγίανση των εκπαιδευτικών συστημάτων και την απαρχή μεταρρυθμίσεων σε κάθε τμήμα της ανθρώπινης ζωής. Όλα επιταχύνθηκαν και ποτέ δεν είχε ιδωθεί σε παγκόσμια κλίμακα μια τέτοια ανάπτυξη πριν το 1825. Η γνώση της Ιεραρχίας απλώθηκε επίσης στη γη· τα γεγονότα για τη μαθητεία και τη μύηση έγιναν κοινό κτήμα· η ανθρωπότητα συνεπώς προχώρησε σ’ ένα μεγαλύτερο μέτρο φωτός. Το καλό και το κακό είναι σαφέστερα εστιασμένα· το φως και το σκοτάδι είναι σε λαμπρότερη αντιπαράθεση· τα θέματα του ορθού και του λάθους εμφανίζονται με σαφέστερο ορισμό και η ανθρωπότητα σαν σύνολο βλέπει τα μεγάλα προβλήματα της δικαιοσύνης και της αγάπης, της αμαρτίας και της χωριστικότητας σε παγκόσμια κλίμακα.

(Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις, σελ.143-6)