Η Απελευθέρωση της Δύναμης της Σαμπάλλα
Η Ε.Π.Μπ. (ένας απ’ τους πρώτους εργαζόμενους μαθητές που εστάλη με την ώθηση της εξωτερίκευσης και με την πρώτη ακτινική ενέργεια να τον οδηγεί) έδωσε κάτω από την εντύπωσή μου το υπόβαθρο του Σχεδίου· η πιο λεπτομερής δομή και η ροπή της ιεραρχικής πρόθεσης δόθηκε από μένα στα βιβλία που η Α.Α.Μπ. έδωσε με το όνομά της στο κοινό (κάνοντάς το υπό την καθοδήγησή μου). Για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία ο σκοπός των περασμένων συμβάντων – ιστορικών και ψυχολογικών – μπορεί να σημειωθεί καθαρά σαν το θεμέλιο κάθε τωρινού γεγονότος, φέρνοντας έτσι το μυστηριώδη Νόμο του Κάρμα με έναν εύκολο τρόπο στην κοινή προσοχή. Το παρόν μπορεί επίσης να ιδωθεί, υποδεικνύοντας το δρόμο του μέλλοντος και αποκαλύπτοντας καθαρά τη Θέληση-για-το-Καλό που εμψυχώνει ολόκληρη την εξελικτική διαδικασία – μια διαδικασία στην οποία η ανθρωπότητα (πάλι για πρώτη φορά) συμμετέχει και συνεργάζεται με νοημοσύνη. Αυτή η συνεργατική συμμετοχή, ακόμη κι αν αποδίδεται ασυνείδητα, έκανε εφικτό για την Ιεραρχία ν’ αδράξει την ευκαιρία να φέρει σε ένα τέλος τη μακρά σιωπή που διατηρούσε από τις Ατλάντειες ημέρες· οι Διδάσκαλοι μπορούν πια ν’ αρχίσουν ν’ ανανεώνουν έναν αρχαίο “μερισμό των μυστικών” και να προετοιμάζουν την ανθρωπότητα για έναν πολιτισμό που θα διακρίνεται από μια σταθερή διανοητική αντίληψη της αλήθειας και θα συνεργάζεται με τα εξωτερικευμένα Άσραμ στα διάφορα μέρη του κόσμου.
Η εσώτερη παγίωση έχει πια κάπως χαλαρώσει, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω μια τόσο ανεπαρκή έκφραση και η πλειονότητα των Μελών της Ιεραρχίας αποσύρουν τη στενή προσοχή Τους από τη λήψη εντύπωσης από τη Σαμπάλλα και προσανατολίζονται τώρα – με έναν εντελώς νέο και κατευθυνόμενο τρόπο – στο τέταρτο βασίλειο της φύσης. Την ίδια στιγμή μια πολύ ισχυρή μειονότητα Διδασκάλων εισέρχεται σε μια πιο στενή σύνδεση με το Συμβούλιο του Σανάτ Κουμάρα.
(Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας, σελ. 685)
Προωθείται λοιπόν μια έντονα εκπαιδευτική διαδικασία σε κάθε άσραμ και πάνω σε ταυτόσημες γραμμές, που καταλήγει σε “απομόνωση”, νοούμενη αποκρυφιστικά, ορισμένων Διδασκάλων και μυημένων. Έχουν απομονωθεί έτσι προκειμένου να μπορέσουν να εργασθούν πιο άμεσα κι εύκολα με τη Σαμπάλλα· μπορούν έτσι να σχηματίσουν ένα δυναμικό και γαλβανικό απόθεμα ενέργειας (της ενέργειας της θείας Θέλησης) κι έτσι να την καταστήσουν διαθέσιμη για χρήση των άλλων Μελών της Ιεραρχίας καθώς στέκουν σε “απομονωμένη ενότητα” πάνω στους δρόμους της Γης κι έτσι είναι “εν τω κόσμω αλλά ουχί εκ του κόσμου”. Η εκμάθηση αυτού του μαθήματος καλεί σε δραστηριότητα τη θυσιαστική θέληση αμφότερων των ιεραρχικών ομίλων· αυτή παραμένει η συνδετική χορδή ανάμεσα σ’ Αυτούς και σ’ εκείνη την όψη της ανταχκάρανα πάνω στην οποία μπορεί να ρέει η ενέργεια με ένα νέο και ηλεκτρικό τρόπο από τη Σαμπάλλα μέσω της ιεραρχικής μειονότητας που προαναφέρθηκε προς το μεγάλο όμιλο των Διδασκάλων και μυημένων και μαθητών στους οποίους έχει ανατεθεί το έργο της παγίωσης. Όλα αυτά συνιστούν – για τα Μέλη της Ιεραρχίας – μια συγκεκριμένη διαδικασία δοκιμασίας κι εξέτασης που προηγείται και είναι προπαρασκευαστική για κάποια απ’ τις ανώτερες μυήσεις.
(Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας, σελ. 687-8)
Η δυναμική εντύπωση που εκπορεύεται απ’ τη Σαμπάλλα φθάνει σε μεγάλους κύκλους και κυκλικά κύματα· αυτά παρωθούνται από εξωπλανητικές πηγές σύμφωνα με το αίτημα ή την επίκληση του Κυρίου του Κόσμου και των Βοηθών Του· εκπορεύονται σε ανταπόκριση προς την “επικροτηθείσα θέληση” του Σανάτ Κουμάρα στην Αίθουσα Συμβουλίου.
(Τηλεπάθεια και ο Αιθερικός Φορέας, σελ. 81)
Η ενέργεια που ρέει δια της Ιεραρχίας αυτή την εποχή – η ενέργεια της αγάπης – επιδιώκει να σμίξει με εκείνη που κυλάει απ’ τη Σαμπάλλα και είναι αναγκαία για να φέρει την επιθυμητή εφαρμογή της. Το πρόβλημα της Ιεραρχίας αυτή την εποχή είναι να προκαλέσει μια συνετή κι επαρκή συγχώνευση των Σαμπαλλικών και ιεραρχικών ενεργειών κι έτσι να μετριάσει την καταστροφή και να φέρει στο προσκήνιο το πνεύμα της οικοδόμησης, κινητοποιώντας τις δομητικές κι επανορθωτικές δυνάμεις της δεύτερης ακτινικής ενέργειας. Η Σαμπαλλική ενέργεια προετοιμάζει το δρόμο για την ενέργεια της Ιεραρχίας. Έτσι ήταν από την αρχή του χρόνου, αλλά οι κύκλοι της Ιεραρχίας, παρότι σχετικά συχνοί, δε συνέπιπταν με εκείνους της Σαμπάλλα, που είναι αραιοί και σπάνιοι. Με την πάροδο του χρόνου η κρούση της Σαμπαλλικής δύναμης θα είναι πιο συχνή, επειδή οι άνθρωποι θ’ αναπτύξουν τη δύναμη να την αντέχουν και να την υπομένουν... Επιχειρείται τώρα το πείραμα να επιτραπεί στον άνθρωπο να δέχεται την ίδια και την κρούση της, ελεύθερος απ’ τη μεσολάβηση της Ιεραρχίας. Μπορεί ν’ αποδειχθεί πρόωρη και άκαρπη προσπάθεια, αλλά η έκβαση δεν έχει ακόμη καθοριστεί και ο Κύριος της Σαμπάλλα με τους βοηθούς Του και την αρωγή των επιτηρούντων Μελών της Ιεραρχίας, δεν έχουν αποθαρρυνθεί απ’ τα αρχικά αποτελέσματα. Η ανθρωπότητα ανταποκρίνεται ανέλπιστα καλά.
Οι νέες μορφές έχουν ωστόσο δομηθεί και οι Σαμπαλλικές δυναμικότητες συν την ιεραρχική καθοδήγηση εργάζονται για σκοπούς που σχεδιάσθηκαν οριστικά και πραγματώνονται ευεργετικά.
(Το Πεπρωμένο των Εθνών, σελ. 18-9)
Σας ειπώθηκε ότι η δύναμη αυτή – στη διάρκεια αυτού του αιώνα – έκανε την πρώτη της άμεση κρούση στην ανθρωπότητα· μέχρι τώρα έφθανε στο ανθρώπινο γένος στους τρεις κόσμους αφού υποβιβαζόταν και τροποποιείτο κατά τη διέλευση από το μεγάλο πλανητικό κέντρο στο οποίο δίνουμε το όνομα της Ιεραρχίας. Η άμεση αυτή κρούση θα συμβεί πάλι το 1975 κι επίσης το έτος 2000, αλλά οι κίνδυνοι δε θα είναι τόσο μεγάλοι όσο στην πρώτη κρούση, λόγω της πνευματικής ανάπτυξης του ανθρώπινου γένους. Κάθε φορά που η ενέργεια αυτή κρούει στην ανθρώπινη συνείδηση, εμφανίζεται κάποια πληρέστερη όψη του θείου σχεδίου. Η ενέργεια αυτή επιφέρει σύνθεση η οποία συγκρατεί όλα τα πράγματα μέσα στον κύκλο της θείας αγάπης. Από την κρούση στη διάρκεια των λίγων περασμένων ετών η ανθρώπινη σκέψη ασχολήθηκε περισσότερο από ποτέ άλλοτε με την επίτευξη ενότητας και σύνθεσης σ’ όλες τις ανθρώπινες σχέσεις και ένα από τα αποτελέσματα αυτής της ενέργειας ήταν ο σχηματισμός των Ηνωμένων Εθνών.
(Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις, σελ. 716)
|
