Οι Υποκείμενες Σχέσεις
Κάθε θεία όψη έχει τρεις επικουρικές όψεις και στον πλανήτη μας και στο κοσμικό φυσικό πεδίο αποκαλύπτεται η κατώτατη όψη της αγάπης (εκείνη που ονομάζουμε Θέληση-για-το-Καλό). Για την ανθρωπότητα που αγωνίζεται σ’ αυτό το κοσμικό φυσικό πεδίο, υποδιαιρούμε ασυνείδητα αυτή τη θέληση-για-το-καλό σε τρεις όψεις· αυτές μόνο σήμερα αρχίζουμε να τις συλλαμβάνουμε σαν υπαρκτές δυνατότητες. Ονομάζουμε την κατώτατη όψη καλή θέληση, αντιλαμβανόμενοι ελάχιστα τη στάση που θέτει προς τον παγκόσμιο σκοπό· ονομάζουμε αόριστα τη δεύτερη όψη αγάπη κι ελπίζουμε να δείξουμε ότι εκδηλώνουμε αγάπη δια της σύνδεσής μας με την Ιεραρχία· ονομάζουμε την ανώτατη θέληση-για-το-καλό και την αφήνουμε απροσδιόριστη γιατί δεν είναι κατά κανένα τρόπο εφικτό ακόμη και για μυημένους της πέμπτης μύησης να κατανοήσουν αληθινά ποια είναι η φύση και ο σκοπός της θέλησης-για-το-καλό που ρυθμίζει τη θεία δραστηριότητα.
(Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις, σελ. 536)
Δε μου είναι βέβαια δυνατό να σας δώσω μια αληθινή εικόνα των ενδότερων γεγονότων και συμβάντων στη ζωή της πλανητικής μας Ύπαρξης. Μπορώ μόνο να υποδείξω και να τονίσω ότι η παγκόσμια κατάσταση είναι απλά η ενσωμάτωση της αντίδρασης και της ανταπόκρισης του ανθρώπινου γένους σε μεγάλα παράλληλα και γενεσιουργά συμβάντα στα οποία ενέχονται οι εξής ομάδες:
-
Ο εκπορευόμενος Αβατάρ και η σχέση Του με τον Κύριο του Κόσμου, τον πλανητικό μας Λόγο.
-
Οι Κύριοι της Απελευθέρωσης, εστιασμένοι στον υψηλό Τους τόπο, καθώς αποκτούν συνείδηση της επίκλησης της ανθρωπότητας και σχετίζονται περισσότερο στενά με τους τρεις Βούδδες Δράσης.
-
Το Μεγάλο Συμβούλιο στη Σαμπάλλα και η πλανητική Ιεραρχία.
-
Ο Βούδδας και οι Αρχάτ Του καθώς συνεργάζονται ενωμένα με τον Χριστό και τους μαθητές Του, τους Διδασκάλους της Σοφίας.
-
Η Ιεραρχία, η ενσωμάτωση του πέμπτου βασιλείου της φύσης και η μαγνητική ελκτική της επικοινωνία με το ανθρώπινο βασίλειο, το τέταρτο.
-
Το αποτέλεσμα όλων αυτών των μεγάλων ομάδων Ζωών πάνω στην ανθρωπότητα και οι εγγενείς συνέπειες καθώς πραγματώνονται στα υπανθρώπινα βασίλεια.
Η μελέτη των παραπάνω με όρους δυνάμεων κι ενεργειών θα δώσει κάποια ιδέα της υποκείμενης σύνθεσης των σχέσεων και της ενότητας του όλου.
(Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις, σελ. 13)
Όσον αφορά την ίδια την Ιεραρχία, μιλώντας εσωτερικά και τεχνικά, τα Μέλη της (πολλά απ’ Αυτά) “αφαιρούνται από το μεσαίο σημείο της αγιότητας και απορροφώνται στο Συμβούλιο του Κυρίου”. Με άλλα λόγια προχωρούν σε ανώτερο έργο και γίνονται θεματοφύλακες της ενέργειας της θείας θέλησης κι όχι απλώς θεματοφύλακες της ενέργειας της αγάπης. Θα εργασθούν στο εξής σαν μονάδες δύναμης κι όχι μόνο σαν μονάδες φωτός. Το έργο τους γίνεται δυναμικό αντί να είναι ελκτικό και μαγνητικό κι αφορά την όψη ζωή κι όχι απλώς την ψυχή ή την όψη συνείδηση.
(Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις, σελ. 15-6)
|
